ستم نمودم ، پس گناهم را بيامرز ، كه جز تو كسى گناهان را نمىآمرزد . سپس به صورتى كه ياد آور شديم ، دو تكبير ديگر را بگويد ، و دستهايش را بالا ببرد ، و با دل و زبان و تمام وجود و با تمام توان به دعوت خداوند - جلّ جلاله - لبّيك گفته و آن را اجابت كند ، كه مولايمان امام زين العابدين عليه السّلام در حال گفتن لبّيك حجّ بيهوش گرديد ، لذا اگر بنده در حالى كه قلبش به غير خداوند - جلّ جلاله - مشغول است و با تمام وجود به او توجّه ندارد ، لبّيك بگويد ، به دروغ لبّيك گفته است ، بنا بر اين بايد كاملا از اين امور بر حذر بوده و قلب و تمام قواى خود را كه بدان مكلّف است جمع نموده و با تمام توان به اين صورت لبّيك بگويد : « لبّيك و سعديك ، و الخير في يديك ، و الشّرّ ليس إليك ، و المهدىّ من هديت ، عبدك و ابن عبديك ، منك و بك و إليك ، لا ملجأ و لا منجى و لا مفرّ منك إلّا إليك ، سبحانك و حنانيك ، سبحانك ربّ البيت . » - آرى و آرى ، خير تنها در دو دست [ جلال و جمال ] توست ، و شرّ و بدى را به سوى تو راهى نيست ، و هدايت شده كسى است كه تو راهنمايىاش فرموده باشى ، منم بنده و بنده‌زادهء تو ، از تو به وسيلهء تو و به سوى تو مىگريزم ، هيچ پناهگاه و محلّ نجات و گريزگاهى از تو جز به سوى تو نيست ، پاك و منزّه و مهربانى ، پاك و منزّهى اى پروردگار خانهء كعبه . سپس به صورتى كه اشاره نموديم دو تكبير ديگر ، و نيز توجّه نموده و بگويد : « وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ على ملّة إبراهيم و دين محمّد و منهاج علىّ حنيفا مسلما ، وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ، إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ، لا شَرِيكَ لَهُ ، وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ ، وَ أَنَا من المسلمين ، أعوذ باللَّه من الشّيطان الرّجيم . » - روى و تمام وجود خويش را به سوى پديد آورندهء آسمانها و زمين نمودم ، بر اساس آيين حضرت ابراهيم و دين حضرت محمّد و روش حضرت علىّ ، در حالى كه استوار و تسليم هستم ، و هرگز از مشركان نيستم . براستى كه نماز و عبادتها و زندگانى و مردنم از آن خداوندى است كه پروردگار عالميان مىباشد ، شريكى براى او نيست ، و به اين دستور داده شده‌ام ، و از مسلمانان هستم ، پناه مىبرم به خدا از گزند شيطان رانده شده .